Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2010/98 Esas, 2012/60 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mağdure ile gönül ilişkisi olduğuna dair savunmaları, mağdurenin sanığın kendisine cep telefonu ve telefon hattı verdiği şeklindeki anlatımları ve tüm dosya içeriği karşısında sanığın olay tarihlerinde cep telefonuyla mağdure ile karşılıklı görüşüp görüşmediklerininin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından alınacak iletişim kayıtlarıyla tespit edilip belirlenmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 103. maddesinin 4. fıkrasının ve bu suça bağlantılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda da TCK.nın 109. maddesinin 1 veya 2. fıkralarından hangisinin uygulanacağının tartışılması gerektiği düşünülmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında açıklandığı üzere; zincirleme biçimde kasten işlenen eylem sonucu olarak beden veya ruh sağlığının bozulduğunun tespiti halinde TCK.nın 103/6. maddesindeki suçun ağırlaşmış hali teselsül edemeyeceğinden 103/2. maddesi ile tayin edilen cezanın, TCK.nın 43. maddesi gereği 1/4 oranında artırılması ile elde edilen artırım tutarının, 103/6. maddenin uygulanması ile ulaşılan cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi yerine, TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 103/6. fıkradan önce uygulanması,
Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu değişik zamanlarda bir suç işleme kararı ile birden fazla defa gerçekleştirilmesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı gözetilerek hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy