Cinsel taciz suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2010 gün ve 2009/623 Esas 2010/1742 Karar sayılı hükme ilişkin, sanık ...'ün temyiz talebinin 21.12.2010 gün ve aynı sayılı Ek Karar ile sanık ... müdafiin ise temyiz talebinin 24.01.2011 gün ve aynı sayılı Ek Karar ile reddine dair Ek Kararların süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ...'un 07.01.2011 gününde tebliğ edilen Ek Kararı, 1412 sayılı CMUK.nın 310/2. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra, 15.2.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinde yapılmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin, Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla mahkemece hükümlerin miktar açısından kesin olduğundan dolayı temyiz isteminin reddine dair verilen 24.01.2011 tarihli Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.