Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.07.2011 gün ve 2010/1127 Esas, 2011/843 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Şikâyetçi olduğunu bildirmeyen ve katılma talebinde de bulunmayan mağdure vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 237 ve devamı maddeleri gereğince katılan sıfatını almaması karşısında hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun takibinin şikâyete bağlı olduğu, mağdurenin annesi müşteki Asya'nın 28.02.2011 tarihli sanığın da hazır bulunduğu duruşmada şikâyetten vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, düşme kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.