Hakaret ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyeti ile hakaret suçundan beraatine dair Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2012 gün ve 2010/222 Esas, 2012/231 Karar sayılı hükümlerin 20.04.2012 gün ve aynı sayılı temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine dair 20.04.2012 tarihli Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünün sanık müdafiin temyiz dilekçesinin içeriğine göre vekâlet ücreti ile ilgili olarak temyiz edildiği anlaşılmakla temyiz isteminin reddine dair 20.04.2012 günlü Ek Kararın hakaret suçuna ilişkin olarak kaldırılmakla yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy