Çocuğun basit cinsel istismarı ve basit cinsel saldırı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetine dair Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2012 gün ve 2010/77 Esas, 2012/54 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, eylemlerini öz kızına karşı velayet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velayet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin istikrarlı beyanları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın kızı olan mağdureye 12-13 yaşından başlayarak 30.03.2010 tarihine kadarki zaman aralığında vücudunun özellikle göğüs ve kalça kısmına elleme ve sarılma şeklindeki eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdureye yönelik 18 yaşını doldurduktan sonraki aynı nitelikteki eylemlerinin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulüyle, ayrıca bu suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesi;
Dosya içeriğine göre, mağdureye yönelik eylemlerini yaklaşık sekiz yıllık zaman aralığı içinde birçok kez gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın, cezasının TCK.nın 43/1. maddesi ile alt sınırdan uzaklaşılarak arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.