Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2011 gün ve 2003/112 Esas, 2011/129 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar Dudu ve Hasan hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Olay tarihinde mağdurenin babası olan sanık ...'ın hayatta olduğu ve başlık parasını da aldığı, mağdurenin annesi olan sanık ...'nun yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumu, savunması ve tüm deliller karşısında suça bilinçli iştirakinin bulunmadığı gözetilmeden sanık ...'nun beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
15 yaşından küçük mağdurenin, sanık ... ile evlenmesine rıza göstererek ırza geçme eylemine fer'i olarak iştirak ettikleri anlaşılan sanık ... ve mahkemenin kabulüne göre de, sanık ...'nun cezalarının uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK.nın 417. maddesi ile artırılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy