Kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sürmene Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2008 gün ve 2007/132 Esas, 2008/33 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sorgusu yapılmadan karar verilmek suretiyle CMK.nın 193. maddesine muhalefet edilmesi,
Sanığın eşi ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı ve dövdüğü de belirtilmek suretiyle kötü muamele suçundan açılan davada, mahkemece sanığın mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, mağdur ...'yi de dövdüğü kabul edilmesi ve bu kabule göre sanığın mağdurlara karşı eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kötü muamele suçundan hüküm kurulması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/1-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, olayda dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.