Fuhuş suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 227/2, 62, 52. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1660 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/831 Esas, 2007/249 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden sanık hakkında anılan Kanunun 58/6. maddesi gereğince mükerirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2010 tarihli ve 2009/2478 Esas, 2010/1075 Karar sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Sanığın, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/831 Esas, 2007/249 Karar sayılı kararına konu 600 Türk Lirası adlî para cezasının, karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun 305/1-son maddesi uyarınca kesin olduğu ve halen yürürlükte olan aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrrüre esas alınamayacağının gözetilmemesinde ve 5237 sayılı TCK.nın 58/6. maddesine göre, tekerrür halinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasnın dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıvermeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında ayrıca adli para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10.08.2012 gün ve 2012/13482/47301 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için yalnızca hapis cezasına hükmolunması gerektiği, sanık hakkında hapis cezasnının yanında para cezasına da hükmolunması nedeniyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceğine ilişkin kısmı yerinde görülmemiş ise de, kesin olan mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağına ilişkin bölümünün yerinde olduğu anlaşıldığından, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2010 tarihli ve 2009/2478 Esas, 2010/1075 Karar sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hüküm fıkrasından "sanığın Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/831 Esas, 2007/249 Karar sayılı ilamı ile 26.11.2007 tarihinde kesinleşen yaralama suçundan mahkûmiyetinin bulunduğu, bu mahkûmiyetin tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, TCK.nın 58/6-7 maddeleri uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü özel infaz rejiminin uygulanmasına ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" şeklindeki bölümün çıkartılmasına, hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.