Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2010 gün ve 2010/219 Esas, 2010/326 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
.Mahkemece sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli karar verilmek üzere, incelemenin sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 414/1, 80 ve 59/2. maddeleri gereğince neticeten 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası tayin edildiği halde, buna bağlı olarak aynı Kanunun 31. maddesi uyarınca süreli şekilde kamu hizmetlerinden yasaklanma kararı verilirken Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Kurulunun 30.06.1995 günlü,1995/1-1 sayılı Kararı göz önüne alınarak yasaklılık süresinin 3 yıldan fazla olamayacağı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken sanığın müebbeten yasaklanmasına karar verilmesi ve sonuç cezanın 5 yılın altında olduğu gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nın 33. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın
321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hükmün 1. bendinin 5. fıkrasında yer alan “765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca sanığın 3 yıl süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanmasına” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca sanığın 3 yıl süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanmasına” eklenmesi ve TCK.nın 33. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. fıkranın ise hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.