Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ..., bu suça iştirakten sanık ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkındaki davanın 765 sayılı TCK.nın 434/1. maddesi uyarınca teciline, sanık ... hakkındaki davanın 434/2. maddesi uyarıca düşmesine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2011 gün ve 2003/129 Esas, 2011/127 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelendi;
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık ... hakkında verilen hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında verilen hükümle sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık aslî zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 20.04.2004’den mahkemece kararın verildiği tarihe kadar bu sürenin gerçekleştiği halde, mahkemece zamanaşımından dolayı düşme kararı verilmesi gerekirken hüküm kurulduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle kurulan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.