Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2012 gün ve 2010/181 Esas, 2012/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... müdafiin süresinden sonra yaptığı duruşma isteğinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere ilişkin incelemede,
Sanık ... hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK.nın 103/2 yerine 103/1 olarak gösterilmesi hükmedilen cezanın doğru olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanılgısı olarak görülmüştür.
Tüm dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre, sanık ...'ın evine götürme bahanesi ile arabasına bindirdiği mağdureyi, yolda aracına aldığı sanık ... ile beraber hile ile götürdüğü yerde rızası dışında sanık ...'e teslim ettiği, sanıklar ... ve ... tarafından zorla başka bir araca bindirilen mağdurenin sanık ... tarafından götürüldüğü yerlerde 18 gün boyunca zorla hürriyeti kısıtlanarak cinsel istismara maruz kaldığı anlaşılmış olduğu halde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine TCK.nın 109/1. maddesinden hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... haklarındaki hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adlî sicil kaydına konu olan ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.04.2007 gün ve 2007/203 Esas, 2007/315 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "sanığın tekerrüre esas ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/203-2007/315 sayılı 500-TL adli para cezası dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK.nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine istinaden İNFAZINA, cezanın infazından sonra sanık hakkında TCK.nın 58/7. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin tatbikine," ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.