Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2010 gün ve 2010/61 Esas, 2010/578 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanığın cinsel taciz suçunu her iki mağdura yönelik tek bir fiille işlemesi sebebiyle cezasının TCK.nın 43/2. maddesi uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezası ile birlikte 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin de uygulanmasına karar verilmişse de, sanığın tekerrüre esas alınan Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.04.2010 tarih ve 2010/61 Esas, 2010/578 Karar sayılı ilamının 500 TL adli para cezası mahkûmiyeti olup, karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.