Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2012 gün ve 2010/305 Esas, 2012/294 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK.nın 49/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca 20 yıla kadar bir cezaya hükmolunması olanaklı bulunduğu gözetilerek TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/6. maddeleri uyarınca ceza tayin edildikten sonra, 103/2 ve 103/3. maddeleri uyarınca verilecek ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak ceza miktarının neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle 103/6. maddenin tatbikiyle bulunacak ceza üzerine eklenerek sanığın cezasının belirlenmesi gerekirken TCK.nın 103/2 ve 103/3. maddeleri ile tespit edilen 12 yıl hapis cezasına 43. madde uygulanıp 3 yıl ilave edilerek sonuç ceza 15 yıl olarak belirlenip 103/6. madde uygulama dışı bırakılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy