Hürriyeti tahdit suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2006 gün ve 2003/188 Esas, 2006/236 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki ve vekilinin yokluğunda 21.04.2006 tarihinde verilen kararın müşteki vekili tarafından 24.02.2010 tarihinde öğrenilmesi üzerine kanuni süresi içerisinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmiştir.
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müşteki vekilinin sanığın cezalandırılmasını istediği ve mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça mağdure adına katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki ...'ın davaya katılmasına ve vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, müşteki vekilinin de temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında hürriyeti tahdit suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.