Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; evlenme nedeniyle davanın teciline karar verilip tarafların boşanmaları nedeniyle ele alınan dosyada sanığın atılı suçlardan beraatine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2011/258 Esas, 2011/321 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 21.06.2001'den itibaren hüküm tarihine kadar zamanaşımını kesen bir neden olmaksızın bu sürenin gerçekleştiği, ırza geçme suçu yönünden ise, katılan eşin kusurlu davranışları sonucu boşanmaya karar verilmiş olması nedeniyle 765 sayılı TCK.nın 434/2. maddesi uyarınca kovuşturmanın yenilenemeyeceği anlaşılmakla, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle, ırza geçme suçundan açılan davanın ise kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması nedeniyle düşmesi yerine beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy