Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Nusaybin Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2011 gün ve 2010/195 Esas, 2011/548 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; mağdure ile resmî nikâhlı olarak birlikte yaşayan sanığın, tanık Ayşe'yi eve getirerek bu kişiyle gayri resmî olarak karı-koca hayatı yaşaması üzerine mağdurenin, sanık ve müşterek çocuklarını terkedip annesi ile birlikte yaşaması, bu nedenle de sanığın mağdureye maddi olarak yardımda bulunmaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın, şoförlük yaparak dört çocuğunda geçimini sağladığı, mağdurenin ayrı bir evde yaşamasını sağlamaya yönelik maddi imkâna da sahip olmadığı, bu nedenlerle sanığa yüklenen suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Uygulamaya göre de;
CMK.nın 324/5. maddesine aykırı olarak Türkçe bilmeyen mağdure için görevlendirilen tercüman giderinin sanığa yükletilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.