Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2010 gün ve 2009/314 Esas, 2010/396 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katılanın aşamalardaki samimi ve istikrarlı anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre, suç tarihlerinde cezaevinde bulunan sanığın, katılanın adresine iki ay arayla cinsel taciz içeren iki mektubu gönderdiğinin anlaşılması karşısında, sübut bulan eylemlerinin zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
Suça konu mektup asıllarının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, müsaderesine hükmolunması,
Sanığın, dosyaya onaylı sureti getirtilen Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2007 gün, 2006/723 Esas, 2007/160 Karar sayılı ilamının tekerrür şartlarını taşıdığı anlaşılmasına rağmen hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış haklar saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.