Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2011 gün ve 2011/53 Esas, 2011/393 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanıkların 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 430/1. maddesi uyarınca 6'şar yıl cezalandırılmalarına karar verildiğinin belirtilmesine karşın, gerekçeli kararda temel cezanın 6 yıl yerine 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,
Kabule göre de,
Sanıkların suç tarihindeki yaşları ve hükmedilen ceza miktarları göz önünde bulundurulduğunda 15.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin 5560 sayılı Kanunun 40. maddesi ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile yapılan değişikliklerden önceki haline göre suç tarihi itibarıyla lehe kanun hükmü dikkate alınarak 3 yıla kadar hapis cezaları hakkında Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulama imkanının bulunması nedeni ile bu maddenin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy