Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından (2 kez) sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 113/A maddesinde düzenlenen tedbir kararına muhalefet suçlarını oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetine dair ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2011 gün ve 2009/268 Esas, 2011/378 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanık ile katılan ...'in müşterek çocukları...'ın velâyeti, aralarındaki boşanma davasını görmekte olan ... Aile Mahkemesinin 2009/8 Esas sayılı dosyasının 07.01.2009 tarihli tensip kararı ile katılana verildiği halde, sanığın çocuğu 15.05.2009 gününe kadar teslim etmeyip, bu tarihte emniyet görevlileri aracılığıyla teslim ettiği, yine aynı mahkemenin 16.06.2010 tarihli ara kararı ile sanık ile mağdur ... arasında 25.06.2010 - 15.07.2010 tarihleri arasında şahsi ilişki tesisine karar verildiği halde, sanığın 02.07.2010 tarihinde teslim aldığı mağduru katılana 26.07.2010 tarihinde teslim ettiği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu ve TCK.nın 234/1-2. maddelerine göre iki kez cezalandırılması gerektiği gözetilemeyerek, yazılı şekilde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 113/A maddesinde düzenlenen tedbir kararına muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
Uygulamaya göre ise;
Sanığa usulüne uygun olarak ek savunma ... tanınmadan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 113/A maddesi ile cezalandırılmasına karar verilerek CMK.nın 226/2. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, katılanlar vekilleri ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.