Zorla ırza geçmemeye teşebbüs etme, konut dokunulmazlığını bozma ve firar suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.07.2010 gün ve 2010/181 Esas, 2010/208 sayılı kararların süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii ve müşteki ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
CMK.nın 237/1. maddesinde, kamu davasına katılmanın “kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar” mümkün olduğunun öngörülmesi, aynı Kanunun 2/1.f maddesinde ise, kovuşturmanın, “iddianamenin kabulüyle başlayıp hükmün kesinleşmesine kadar geçen evre” olarak tanımlanmış olması ve müşteki Yücel'in hükmün kesinleşmesinden önceki aşamada kamu davasına usulen katılmadığının anlaşılması karşısında, müşteki ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin hükümlü müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Gerekçesi gösterilmek suretiyle hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanununa göre verilip kesinleşen zorla ırza geçmeye teşebbüs etme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin lehe olduğunun kabul edilerek uyarlama talebinin reddine dair kararlar ile firar suçundan 5237 sayılı TCK lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararların ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.