Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2012 gün ve 2010/212 Esas, 2012/294 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında TCK.nın 103/2, 43/1. maddelerine göre hükmolunan 10 yıl hapis cezası aynı Kanunun 103/6. maddesi ile artırılarak 15 yıl hapis olarak belirlendikten ve 43. maddenin uygulanması ile bulunan artırım bu ceza üzerine eklenerek sanığın 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, TCK.nın 103/6. maddesi tekrar uygulanıp sanığın cezasının bu madde uyarınca 18 yıl hapis olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. Maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında hükmolunan 17 yıl hapis cezasının TCK.nın 103/6. maddesi ile ikinci kez arttırılarak sanığın 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin bölümde yer alan '' ...15 yıl ...'' ibaresi hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine '' ... 14 yıl 2 ay...'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.