Müstehcenlik suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 2008/672 Esas, 2010/6 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ... ve ... müdafisi ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yokluğunda verilip 05.02.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmün sanık ... tarafından CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 22.02.2010 havale tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşıldığından sanık ...’nın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE; incelemenin diğer temyizlere yönelik olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümlere esas alınan 10.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda “18 yaşından küçük olduğu düşünülen iki bayanın cinsel ilişkide bulunduğu” yönündeki tespitin içinde şüphe barındırması ve bu sebeple yetersiz olması nedeniyle uygulanacak kanun maddelerinin tespit edilmesi için konunun uzmanı bilirkişilere inceleme yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanıkların TCK.nın 226/3. maddesince mahkûmiyetlerine karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda ele geçirilen CD’lerin çocuk kullanımını içermediğinin belirtilmesi sebebi ile çelişkiye düşülmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve sanıklar ... ..., ... Şirin müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.