Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2010 gün ve 2009/53 Esas, 2010/14 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in tüm aşamalarda kendilerine ait tarlada çalışırken mağdurun yanına gelip kendisine doğru taş attığını, mağdurun kendisine zarar vermesini engellemek amacıyla bağladıklarını ve olaydan hemen sonra kızı ...'e jandarmayı aratarak suç işleyen mağduru jandarmaya teslim etmek amacında olduğunu savunması, tanzim edilen doktor raporlarında da sanık ...'in de basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralandığının tespit edilmiş olması karşısında, sanıkların kendilerine yönelen saldırıyı def etmek amacıyla mağduru alıkoydukları ve bu nedenle kasıt durumu da dikkate alınarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı bir delil elde edilememiş olması sebebiyle atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve ayrıca 03.02.2010 tarihli duruşmada, hazır bulunan mağdur ...'e sorulmadan ve Cumhuriyet Savcısının konuya ilişkin mütalaası alınmaksızın mağdur ... hakkında katılma kararının kaldırılmasına dair karar verilmesi kanuna aykırı ise de, yüze karşı verilen hükmü mağdurun temyiz etmemiş olması dikkate alınarak eksikliğin giderilmesi sonuca etkili görülmediğinden, bu hususlarda tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy