Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına sürüklenen çocuk ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2010 gün ve 2009/66 Esas, 2010/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, bu suçtan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere; mağdurun ve velisi olan annesinin sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdurun katılan sıfatını kazanmasının mümkün olmaması sebebiyle, zorunlu vekilin hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk müdafiin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.