Nitelikli cinsel saldırı ve şantaj suçlarından sanıklar ... ve ... ’un yapılan yargılamaları sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatlerine ve şantaj suçundan mahkûmiyetlerine dair ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2009 gün ve 2008/227 Esas, 2009/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
TCK.nın 134. maddesinde yer alan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun TCK.nın 139. maddesince şikâyete tâbi olması, mağdurun, mahkemeye sanıklardan şikâyetçi olmadığına dair dilekçe sunup bu dilekçe içeriği doğruladıktan sonra tekrar şikâyetçi olduğunu beyan etmişse de, şikâyetten vazgeçmeden dönülememesi sebebi ile tebliğnamede yer alan sanıklar hakkında zamanaşımı süresinde bu suçtan kamu davası açılması görüşüne iştirak edilmemiştir.
Mağdurun şikâyetçi olmadığına dair 08.02.2008 havale tarihli dilekçe sunması ve duruşmada dilekçe içeriğini kabul etmesi sebebiyle mağdur vekilinin talebi üzerine verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle hükmü temyiz etmeye ... bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar müdafiin temyizi ile sınırlı yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün yönelik temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,
incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi gözetilerek, suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi gereğine uyulmaması,
Sanık ...’nin suçta kullanılan kamerayı komşusu olan ...’den kullanmak için ödünç aldığını beyan etmesi, ...’in mahkemeye 15.02.2008 ve 25.04.2008 havale tarihli dilekçelerle başvurarak kendisine ait olduğunu beyan ettiği kameranın iadesini talep etmesi karşısında kameranın tanık olarak dinlenmesi talep edilen İbrahim ...'a iadesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.