Evi terk eden çocuğu ailesine veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2009 gün ve 2007/593 Esas, 2009/483 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Müştekinin davaya katılma isteği hakkında bir karar verilmemiş ise de;
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki ...'ın davaya katılmasına karar verilmekle katılanın temyizi üzerine yapılan incelemede;
Atılı suçtan korunan hukuki yarar velinin aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olup, evi terk eden çocuğa CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca vekil görevlendirilmesine gerek bulunmadığından, bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy