Irza geçme suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2009 gün ve 2002/39 Esas, 2002/115 Karar sayılı hüküm ile 14.06.2011 gün ve 2002/39 Esas, 2002/115 Karar sayılı temyiz isteminin süresinde yapılmadığından bahisle temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Hükümlü, zorunlu müdafiin yüzüne karşı kendisinin yokluğunda verilen 17.09.2009 tarihli uyarlama kararını süresinden sonra 10.06.2011 gününde temyiz etmiş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; kendisince atanan bir vekili olduğu halde gerekçeli kararın bu vekile tebliği yerine hükümlünün haberdar olmadığı kendisine baro tarafından atanan zorunlu müdafiin gerekçeli kararın tebliğinin temyiz süresini başlatmayacağı gibi kendisine 30.05.2011 tarihinde tebliğ edilen kararda da CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 17.09.2011 günlü kararda ise temyiz süre başlangıcının "tefhim ya da tebliğden" itibaren denilmek suretiyle 7 günlük temyiz süresinin ne zaman başlayacağının açıkça belirtilmemesi nedeniyle hükümlünün yanıltılması nedeniyle hükümlünün temyizinin süresinde kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 14.06.2011 tarihli Ek Karar kaldırılarak, temyiz isteminin 17.09.2009 tarihli hükme yönelik olduğunun kabulüyle gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.04.2006 gün ve 2006/10-128-177 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; infazda doğabilecek kuşku ve duraksamalar gidermek üzere kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına kesinleşen hükümdeki "16 TL yargılama giderinin hükümlüden tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy