Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar ... ve ..., fuhuş için başkasına kadın tedariki suçundan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2010 gün ve 2008/490 Esas, 2010/697 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı Kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK.nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tâbi olması nedeniyle, sanık ... ve Faysal hakkında; sanıklar Faysal ve Nuri müdafileri ile sanık ...'nin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan inceleme isteminin merciince mahallinde incelenmek üzere, incelemenin fuhuş için başkasına kadın tedariki suçuyla ilgili olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedariki suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ... ve müdafiin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedariki suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Mahkemece oluşu kabul edilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunun 765 sayılı TCK.nın 436/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbiolduğu, sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 28.06.2005 tarihi ile mahkûmiyetine karar verilen 29.09.2010 tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden
yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.