Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2011 gün ve 2010/289 Esas, 2011/656 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın eylemini velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşıldığı halde, TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve cinsel istismar eylemini soyunmak ve cinsel ilişkiye girmek istemeyen mağdureye bağırarak onu korkutmak suretiyle gerçekleştirdiği halde, hakkında aynı Kanunun 103/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy