Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'nin bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; eylemleri ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma olarak kabulü ile her iki suçtan mahkûmiyetlerine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2009 gün ve 2009/188 Esas, 2009/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... ve zorunlu müdafii Av. ...'nın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, sanığın zorunlu müdafiine tebliğinin 30.12.2011 tarihinde yapıldığı, bu itibarla sanık zorunlu müdafiin 06.01.2012 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile 20.01.2011 tarihli temyizin reddine ilişkin Ek Karar kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıkların işlediği kabul edilip suç tarihi itibarıyla lehe olan ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının ilgili kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 26.07.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy