Sarkıntılık ve sövme suçlarından sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz ve sövme suçlarından mahkûmiyetine dair Bandırma Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2011 gün ve 2010/782 Esas, 2011/164 Karar sayılı hükümlere karşı sanığın vaki temyiz talebinin cinsel taciz suçundan kurulan hükmün kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece aynı esas ve karar üzerinden verilen 01.03.2011 günlü Ek Karar ve esas hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 tarih ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı Kararı ile 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin ikinci fıkrasının (1) numaralı bendinin iptaline karar verilip iptal hükmünün 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girdiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK.nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000,00 TL'ye kadar adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (dahil) para cezalarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının düzenlendiği, bu nedenle 07.10.2010 ile 14.04.2011 tarihleri arasında mahkûmiyet hükümlerinin doğrudan para cezaları da dahil hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizi mümkün olduğundan, cinsel taciz suçundan kurulan adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün karar tarihi itibarıyla temyiz kabiliyetinin bulunduğu anlaşılmakla, bu hüküm yönüyle temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan sarkıntılık ve sövme suçlarının 765 sayılı TCK.nın 421/2, 482/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave
zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.12.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.