Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorma kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2010 gün ve 2008/160 Esas, 2010/167 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan uygulama yapılırken temel cezanın 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, 109/1. maddesi uyarınca tayin edilip daha sonra 109/2. maddesinin uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden bozma neden yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak, 103/2-4. maddeleri uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken, 103/6. maddenin tatbikiyle belirlenen cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu fazla ceza tayini,
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında TCK.nın 01.06.2005 ile 08.07.2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki son cümlesi uyarınca her bir fiil için verilecek hapis cezasının 8 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak mahkemenin takdiri de gözetilerek sanık hakkında 43. madde ile 18 yıl 9 ay olarak belirlenen hapis cezasının, 18 yıl, 31/3. maddesi ile belirlenen 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının 8 yıl ve 62. maddesinin uygulanması sonucu tayin edilen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasının da 6 yıl 8 aya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.