Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2010 gün ve 2004/86 Esas, 2010/160 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi, gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar İsa ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 19.03.2003'den karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.