İftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2010 gün ve 2010/150 Esas, 2010/815 Karar sayılı hükümlere yönelik sanık vasisinin vâki temyiz isteminin reddine ilişkin aynı Mahkemece verilen 05.01.2011 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve vasisi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ...'nın başka suçtan hükümlü olması nedeniyle Mersin Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.04.2010 gün 2010/349 Esas, 2010/526 sayılı Kararı ile ...'nın sanığa vasi olarak atandığı, sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükümlerini içerir gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 11/son. maddesi gereğince vasiye tebliğ yapılması gerekirken, cezaevinde bulunan sanığa 22.11.2010 tarihinde yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık vasisinin karardan haberdar olduğu 03.12.2010 günlü dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme ve temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin 05.01.2011 günlü Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve vasisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy