Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2010 gün ve 2010/127 Esas, 2010/178 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi süresinde sanık ... müdafii ve süresinden sonra sanık ... tarafından, sanık ...'ın temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 09.12.2010 tarihli Ek Kararının Yargıtayca incelenmesi ise süresi içinde sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında verilen temyiz dilekçesinin reddine dair Ek Kararın incelenmesinde;
Mahkemece sanığa 23.11.2010 günü tebliğ edilen hükmün sanık tarafından CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen kanunî bir haftalık süre geçtikten sonra 02.12.2010 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyizin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mahkemece oluşa uygun şekilde sanığın eyleminin cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce TCK.nın 109/1 daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından ve eylemi çocuğa karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın cezasının aynı Kanunun 109. maddesinin 3. fıkrası ''f'' bendiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ise, anılan fıkranın ''b'' bendinin uygulanması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy