Irz ve namusa tasaddide bulunma (2 kez) ve reşit olmayan kimseyi zorla alıkoyma (2 kez) suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; ırz ve namusa tasaddide bulunma ve kaçırma suçlarından mahkûmiyetine dair İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2010 gün ve 2005/186 Esas, 2010/117 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm fıkrasındaki sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçen sürelerinin mahsubuna dair kanun maddesinin yanlış gösterilmesi yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
Sanık hakkında kaçırma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi sonucu 765 sayılı kanun hükümleri lehe kabul edilip, uygulanmış ise de, sanık müdafiin lehe hükümlerin uygulanması talebi de nazara alınarak, onaylı nüfus kayıt örneğine göre suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş ve sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun uyarınca cezaların içtima edilemeyeceği ve herbir cezanın ertelenip-ertelenmeyeceği hususunda anılan Kanunun 51. maddesi uyarınca olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi ve lehe aleyhe kanun değerlendirmesinin buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.