Irza geçme ve resmi mercilere yalan beyanda bulunmak suçlarından sanık ...'ın, resmi mercilere yalan beyanda bulunmak suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçlardan beraatlerine dair Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2010 gün ve 2008/64 Esas, 2010/58 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in üvey kızı ... ile yaşadığı ilişki sonrası doğan ...'ı eşi olan diğer sanık ... ile müşterek çocuklarıymış gibi beyanda bulunarak nüfus kütüğüne tescil ettirme eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 342/1 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 204/1. maddelerinde düzenlenen "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğu, lehe olan 5237 sayılı TCK.nın 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tâbi olduğu, aynı Kanunun TCK.nın 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıkların sorguya çekilme tarihi olan 24.02.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca resmi mercilere yalan beyanda bulunmak suçundan açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE,
Sanık ... hakkında müşteki ...'ye karşı ırza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
İntikal tarihinde evli olan ve iftira atmasını gerektirecek bir nedeni de bulunmayan müşteki ...'nin evlilik bütünlüğünü de tehlikeye atarak aşamalarda istikrar arz eden beyanları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın üvey kızı olan müştekinin zorla birden fazla kez ırzına geçtiği sabit olduğu halde mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.