Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2010 gün ve 2010/211 Esas, 2010/279 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, mağdurenin suç tarihi sonrasında Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK)'e idari koruma altına alınarak yerleştirildiği, mahkemesinden koruma altına alınmasının talep edildiği, ancak ilgili mahkemesince koruma kararının 30.03.2005 tarihli ilk hükümden sonra 08.04.2005 tarihinde verildiği, 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararı kanunda sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceği, suç tarihi itibarıyla 15 -18 yaş grubunda olan mağdurenin üzerinde tasarruf edebileceği bir hak olarak 30.03.2005 tarihli duruşmadaki beyanında üvey babası hakkında şikâyetinden vazgeçmesine göre sanığın bu suçu işlemediği kanaati ile verilen beraat kararının, “....'in mağdureyi temsil ve haklarını korumaya yetkili olup olmadığı belirlenmediğinden” bahisle hükmün bozulması sebebiyle, yeniden yapılan yargılamada mağdurenin reşit olması sebebiyle kurumun katılma kararı usulünce kaldırılması karşısında, kurum vekilinin mağdureyi temsilen temyize ... bulunmadığı anlaşıldığından, vâki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.