Fuhuş suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2010 gün ve 2010/137 Esas, 2010/1172 Karar sayılı hükme karşı, sanığın vâki temyiz talebinin temyizin süresinden sonra yapıldığından bahisle reddine ilişkin aynı Mahkemece verilen 21.10.2010 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ...'in yüzüne karşı verilen Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarihli kararının sanık tarafından süresinden sonra 20.10.2010 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 05.10.2010 günlü kararda ise kanun yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağı açıkça gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı anlaşıldığından, Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2010 gün ve 2010/137 Esas, 2010/1172 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin Ek Kararın kaldırılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy