Zincirleme şekilde cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2010 gün ve 2010/44 Esas, 2010/97 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.04.2009 gün ve 2009/8-27 Esas, 2009/109 sayılı Kararında belirtildiği üzere Üst Cumhuriyet Savcısının hükmü CMUK.nın 310. maddesi uyarınca bir aylık süre içerisinde temyiz etmesi gerektiği halde, temyizin anılan süreden sonra yapıldığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddiyle, incelemenin sanığın temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, katılana olay tarihinde mesaj gönderen 0531... nolu telefon hattının ... adına kayıtlı olduğu, sanık tarafından da söz konusu hattın kullanılmadığının belirtilmesi karşısında, hat üzerine kayıtlı olan ...'nın tanık olarak dinlenilmesi suretiyle söz konusu hattı suç tarihlerinde sanığın kullanıp kullanmadığı tesbit edilip tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.