Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Kozan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2010 gün ve 2009/432 Esas, 2010/159 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Kayden 01.08.1991 doğumlu olup, kovuşturma aşamasında mahkemece ifadesinin alındığı 05.01.2010 tarihli celse itibarıyla 18 yaşını tamamlamış olan mağdure ...'nün anılan celsede sanıktan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca mağdureye yaşı nedeniyle atanan zorunlu vekilin CMK.nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca mağdure adına kamu davasına katılmaya ve kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararı da kendisine hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.