Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Beyoğlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2010 gün ve 2007/634 Esas, 2010/147 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, mağdurun anlatımlarına, Taksim Araştırma Hastanesinin 03.07.2005 ve Beyoğlu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.05.2008 tarihli raporlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların darp ettikleri mağduru kendiliklerinden güvenli bir yerde serbest bırakma iradeleri bulunmadığından, sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinde belirlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, TCK.nın 110 maddesi yerine, 112 yazılması ise mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 gün ve 2891 sayılı kararı ile Beyoğlu ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy