Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ... ve yaralama suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Dazkırı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2010 gün ve 2007/69 Esas, 2010/29 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde,
Anayasa mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı, 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan yaralama suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmadığından, sanık ...'in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE,
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Katılanlar ..., ... ve ...'in aşamalardaki çelişkili beyanları taraflar arasındaki husumet durumu ve sanığın inkara yönelik savunması karşısında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın katılanları hedef alarak cinsel organını gösterdiği belirtildiği halde eyleminin TCK.nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.