Irza geçme suçundan sanık ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar ... ve ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ile ırza geçmeye fer'i iştirak suçlarından sanıklar ... ve ..., ırza geçme suçundan sanık ..., ırza geçme suçlarından sanık ..., ırza geçmeye fer'i iştirak suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in beraatine, sanık ... hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan mahkûmiyetlerine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymaya fer'i iştirak suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ... hakkında 30.08.2004 tarihinden sonraki ırza geçme suçuna konu eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile kamu davalarının düşürülmesine, ırza geçme suçundan mahkûmiyetine, sanık ... hakkında 30.08.2004 tarihinden sonraki ırza geçmeye fer'i iştirak suçuna konu eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile kamu davalarının düşürülmesine, ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan mahkûmiyetine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2009 gün ve 2003/299 Esas, 2009/56 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
1990 doğumlu mağdurenin karar tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurduğu ve Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumundan ayrıldığı bu nedenle koruma kararının sona erdiği, katılan kurum vekilinin temyiz ... bulunmadığı anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin temyiz istemi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tâbi olup itiraz merciince de karar verilmiş olduğundan temyiz istemlerinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... hakkında ırza geçme suçundan, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... haklarında ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ... hakkında 4 yıl 10 ay 10 gün, sanık ... hakkında da 4 yıl 2 ay hapis cezası verildiği halde, 30.06.1995 gün 1-1 sayılı içtihadı birleştirme kararında da belirtildiği üzere sanıklar beş yıldan az ceza alan sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklılık tedbiri uygulanması gerekirken yazılı şekilde ceza müddetleri ile kamu hizmetlerinden yasaklılık tedbirine hükmolunması,
Kanuna aykırı olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümlerde yer alan kamu hizmetlerinden yasaklılık ile ilgili bölümler çıkarılarak, bunun yerine “765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.