Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2011 gün ve 2002/59 Esas, 2011/22 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... ve müdafiin yokluğunda verilen hükmün 23.03.2011 günü ayrıca bir kanun yolu şerhi içermeden tebliği üzerine sanık müdafii tarafından süresinden sonra 31.03.2011 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 22.02.2011 günlü hükümde ise temyiz süresinin tefhimden başladığı belirtilerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiin temyizinin süresinde olduğunun kabulüne karar verilerek yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Sanıklardan Selahattin ile mağdurenin hükümden sonra 12.11.2012 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kayıt tablosu ile anlaşıldığından, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy