Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 2009/140 Esas, 2011/51 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdur hakkında düzenlenen 13.11.2008 tarihli raporda fiili livatanın maddi delillerinin bulunmadığının belirtilmesi ve mağdurun annesi olan katılan ...'nin ifadelerinde olaydan sonra mağdurun durumunu öğrenmek için sağlık ocağına gittiğinde, doktorun, oğlunun tam anlamıyla tecavüze uğramadığını, ancak organının dış kısmında tahriş olduğunu söylediğini belirtmesi karşısında, sanığın eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 103/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy