Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Fatih 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2010 gün ve 2006/1685 Esas, 2010/488 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluş ve kabule göre, 2004 yılı içerisinde ilk olarak sanığın mağdurenin kalçasına eliyle dokunması suretiyle eyleminin o tarihte yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 421/2. maddesinde sarkıntılık suçunu oluşturduğu, sanığın bu tarihten sonra da aynı suç işleme kararı ile mağdureyi, peşinden giderek takip etmek, evini gözetlemek ve mağdureye karşı sırnaşık bakışlarda bulunmak suretiyle 10.11.2006 tarihine kadar eylemini sürdürdüğü, sanığın 765 sayılı TCK dönemindeki ilk eylemi ile 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonraki eylemlerinin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK.nın 105/1 ve 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme biçimde cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararı ile Fatih ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.