Cinsel taciz ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Çine Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2011 gün ve 2011/384 Esas, 2011/709 Karar sayılı hükümler ve 06.01.2012 gün ve aynı sayılı temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtay incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, cinsel taciz ve tehdit suçlarından verilen cezaların tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle 06.01.2012 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.