Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine, atılı diğer suçtan beraatine, sanıklar Niat ve Adem'in atılı suçlardan beraatine dair Konya 6. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2010 gün ve 2009/469 Esas, 2010/964 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan verilen cezanın miktar ve türüne göre, hükmün 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219/3-B sayılı Kanunun ile değişik CMUK.nın 305. maddesi uyarınca hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm ile sanıklar Adem ve Niat hakkında hakaret ve cinsel taciz suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy