Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; eylemin zorla kaçırıp alıkoyma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2009 gün ve 2004/76 Esas, 2009/40 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... müdafiin vâki duruşmalı inceleme isteminin ceza miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurenin reşit olarak verdiği 22.04.2008 tarihli talimatla alınan ifadesinde şikâyetçi olup müdahil olmak istediği, ancak mahkemesince bu konuda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, yokluğunda verilen hükmün mağdureye tebliğ edildiği halde mağdurenin temyiz isteminde bulunmamış olması nedeniyle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.